Unutamadığımız Çocukluk Hatıralarımızı Paylaşalım

Bu bölümde sizlerin hiç bir zaman unutamadığınız hatıralarınızı yazmanızı bekliyorum

9 thoughts on “Unutamadığımız Çocukluk Hatıralarımızı Paylaşalım

  • Annem bize kızdığı zamanlarda evin içinde bir kapının arkasına saklanıp sizi terkediyorum diye bizi kandırırdı. Allahtan annem biraz tombiş olduğundan hangi kapının ardında olduğunu hemen anlardık.

  • Küçükken garip şekilde miyavlayan kediye "insan kedi" isim koymuştuk. Onun önceden insan olduğuna inanırdık. O gelince evden peynir, süt, et ne bulursak verirdik. Her seferinde bir güzel ziyafet çekerdi insan kedi. Meğerse kedi çok yaşlıymış. Sesi o yüzden farklıymış. Bir sene sonunda ölünce anladık.

  • Bingöl'ün soğuk kış günlerinin birinde, buz dolabı henüz icad edilmemişken, turpların çürümemesi için toprağa gömüldüğü zamanlarda, bir kar fırtınasının ardından oluşan kar tepeleri üzerinde elleri üşüyen bir çocuk vardı. O beş yaşımdaki çocuk beynimle su ile karın aslında aynı şey olduğunu bilirdim. Su ise insanı boğardı. İşte tam o esnada, sevgili babam bir tepenin boyunu ölçmek istedi. Ben de korktum boğulur diye…

  • Çocukken babannemin ilaçlarını yem diye akvaryuma atardık.Balıklar ölüncede oturup hüngür hüngür aglardık.Bir de balıklara mezar yapıp dua ederdik.

  • Yemedigim yemeklerin gece ruyama girip beni kovalayacagını,peşimden gerçekten ağlayacagını sanırdım.

  • İlkokuldayken gıcık olduğum arkadaşımın en sevdiği kalemkutusunu eve götürüp ,paramparça yapıp,çöpe atmıştım.Ertesi gün arkadaşım kalemkutusunu ararken duyduğum pişmanlığı hala yaşarım

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir