GÖZYAŞI

Küçük bir erkek çocuk annesine sordu:

“Niçin ağlıyorsun?”.

“Çünkü ben kadınım” diye cevapladı annesi.

“Anlamadım!” dedi çocuk.

Annesi çocuğu kucaklayıp

“Ve hiç bir zaman anlayamayacaksın!” dedi.

Babasına “Baba, annem niçin ağlıyor?” diye sordu.

Babanın cevabı

“Bütün kadınlar sebebsiz ağlayabilen yapıdadır”

diye cevapladı.

Küçük oğlan büyüdü, yetişkin adam oldu,

hala kadınların niçin ağladıklarını keşfedemedi.

Nihayet öldükten sonra cennete gittiğinde

Allah’a sordu. “Allahım!” dedi.

“Kadınlar niçin bu kadar kolay ağlayabiliyorlar?”

Allah dedi ki…

“Ben kadınları özel yarattım!…

Tüm yaşamın ağırlığını taşıyabilecek

kuvvette olmasına rağmen

başkalarına teselli verecek kadar

yumuşak omuzlar,

Doğumun acısına olduğu kadar

doğurdukları evlatlarının nankörlüğüne

dayanabilecek iç kuvvetini verdim.

Başkalarının kuvvetinin kalmadığında

devam edecek azmi, ailesinin

hastalığında yorgunluğa

pabuç bıraktırmayacak kudreti verdim.

Her türlü şart altında,

ve hatta annelerini çok kötü incitseler de,

çocuklarını sevmek duygusallığını verdim.

Bu duygusallık her yaştaki

çocuklarının yaralarını sarmalarına,

sorunlarını dinleyip paylaşmalarına

yardım ediyor.

Kocalarını tüm kusurlarıyla sevmek

kuvvetini verdim.

Erkeğin kaburgasından onları erkeğin

kalbini korumaları için yarattım.

Onlara iyi bir kocanın eşini asla

incitmeyeceğini fakat bazen destek

ve kuvvetini deneyecek davranışlarda

bulunacağını anlayacak duyarlı bir zeka verdim.

Tek zayıflık olarak kadınlara

birer gözyaşı verdim.

Tamamen kendilerinin sahip oldukları,

ihtiyaçları olduğunda kullanmak üzere…

İnsanlık için bir gözyaşı…” diye cevapladı.

“Kadını güzel yapan şey ne saçı,

ne vücudu, ne kendini ne şekilde taşıdığıdır.

Kadını esas güzel yapan sevgisini paylaşabilmesi,

fedakarlığı, sorumluluğu, anlayışı,

sadece bilgiye değil

aynı zamanda kalbe de yönelik aklıdır.”

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir